Radicale acceptatie: het klinkt als iets dat makkelijker gezegd is dan gedaan. En eerlijk gezegd: dat is het ook. Piekeren en angstgedachtes zijn vaak onderdeel geweest van mijn leven. Om meer rust te vinden ging ik op onderzoek uit en las ik onlangs las het boek Radical Acceptance van Tara Brach.
Het boek Radical Acceptance put uit wijsheden van de boeddhistische leer. De schrijfster neemt je mee in het helen van schaamte en angst dat leven vanuit het hart beperkt. Dat klinkt misschien wat zweverig, maar het boek biedt veel praktische voorbeelden hoe dit toe te passen. Zo leer je dat radicale acceptatie betekent dat je volledig erkent wat er nu is, zonder oordeel. Het is niet dat je opgeeft, of alles zomaar goedkeurt zoals het is. Het betekent dat je stopt met vechten tegen jezelf. Tara Brach omschrijft het als: “de bereidheid om het leven precies te ervaren zoals het is, met een open hart.” In plaats van onszelf te vertellen dat we anders moeten zijn of dat onze gevoelens verkeerd zijn, nodigt dit boek je juist uit om precies dát wat je voelt te omarmen. Juist daarin ligt bevrijding, maar ook hetgeen waar we ons vaak hard tegen verzetten.
Zoveel van onze angst komt voort uit het idee dat we niet goed genoeg zijn. We proberen te voldoen aan verwachtingen, idealen, of ‘perfecte’ versies van onszelf. En als dat niet lukt, worden we boos, verdrietig of angstig. We raken in gevecht met onze eigen menselijkheid. Ik besefte dat ik mezelf afwees. Juist op de momenten dat ik het het hardst nodig had om zacht te zijn voor mezelf. Daarnaast piekerde ik veel, vaak over dingen die erg belangrijk voor mij zijn.
Door te oefenen met radicale acceptatie leerde ik dat gevoelens er gewoon mogen zijn. Dat angst niet betekent dat er iets mis is, maar dat het simpelweg een signaal is van mijn systeem. Door erbij te blijven, het te benoemen en er zacht tegen te zijn, veranderde mijn relatie met die gevoelens. Ik probeerde te stoppen met zeggen “ik moet me niet zo voelen” en begon met “het is oké dat ik dit voel”. De gevoelens waren er nog, maar ze beheersten me niet meer.
Radicale acceptatie is geen quick fix. Het is een levenshouding die je uitnodigt om je menselijkheid te omarmen. Voor mij was het het begin van een andere relatie met mezelf: een relatie die niet draait om perfectie, maar om aanwezigheid. Het boek en Tara’s online meditaties vind je hier